Diagnoza

ADOS-2 to wystandaryzowane narzędzie obserwacyjne stosowane w procesie diagnozy spektrum autyzmu. Pomaga przyjrzeć się temu, jak dziecko komunikuje się, nawiązuje kontakt z innymi i uczestniczy we wspólnych aktywnościach.

Jak przebiega badanie?

Spotkanie obejmuje zabawę, rozmowę i aktywności prowadzone przez diagnostę. Specjalista obserwuje m.in. sposób porozumiewania się, wzajemność w kontakcie, zabawę oraz występowanie powtarzalnych zachowań i specyficznych zainteresowań. Moduł badania dobierany jest do wieku dziecka i poziomu rozwoju jego mowy.

Obserwacja trwa około 40–60 minut.

Dla kogo przeznaczone jest badanie?

ADOS-2 można stosować u dzieci już od 12. miesiąca życia, przy spełnieniu kryteriów odpowiedniego modułu, a także u młodzieży i dorosłych. Narzędzie pozwala badać zarówno osoby, które jeszcze nie mówią, jak i te, które swobodnie posługują się mową.

Co oznacza wynik?

Wynik ADOS-2 dostarcza informacji pomocnych w ocenie zachowań charakterystycznych dla spektrum autyzmu. Nie stanowi jednak samodzielnej diagnozy. Należy interpretować go łącznie z wywiadem rozwojowym, informacjami o codziennym funkcjonowaniu dziecka oraz wynikami pozostałych konsultacji i badań.

Wywiad ADI-R to ustrukturyzowane i standaryzowane narzędzie kliniczne, uznawane na całym świecie – obok badania ADOS-2 – za „złoty standard” w diagnostyce zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD). Badanie to pozwala na szczegółowe przeanalizowanie historii rozwoju oraz obecnego funkcjonowania osoby badanej. Ocenia jakość interakcji społecznych, język i komunikację oraz zachowania stereotypowe i ograniczone zainteresowania.

Wywiad przeprowadza się wyłącznie z rodzicem, opiekunem lub osobą, która doskonale zna historię rozwoju pacjenta od wczesnego dzieciństwa. Osoba diagnozowana nie uczestniczy bezpośrednio w tym spotkaniu. Celem badania jest uzyskanie obiektywnego, pełnego obrazu rozwoju pacjenta w celu weryfikacji kryteriów diagnostycznych ASD. Wywiad ADI-R przeznaczony jest dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych, których wiek umysłowy wynosi minimum 24 miesiące. Sesja diagnostyczna trwa od 1,5 do 2,5 godziny w zależności od dynamiki rozmowy.

CONNERS 3® to jedno z najważniejszych na świecie, znormalizowanych narzędzi psychologicznych, służących do wieloaspektowej oceny ADHD oraz zaburzeń współwystępujących. Kwestionariusz ten opiera się na kryteriach diagnostycznych klasyfikacji DSM-5 i pozwala na precyzyjne określenie nasilenia objawów u dzieci i młodzieży.

Badanie dedykowane jest dla dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat, u których rodzice lub nauczyciele obserwują trudności z koncentracją, nadaktywność lub impulsywność. Badanie polega na analizie kwestionariuszy wypełnionych przez rodzica, nauczyciela i badanego jako samoocenę (powyżej 8. roku życia).

Narzędzie to jest kluczowym elementem pełnego procesu diagnostycznego. Ostateczne rozpoznanie ADHD (zgodnie z polskim prawem) stawia lekarz psychiatra dzieci i młodzieży na podstawie całości zebranego materiału klinicznego.

W procesie diagnostycznym wykorzystujemy polską adaptację testu przygotowaną przez Pracownię Testów Psychologicznych PTP, co gwarantuje rzetelność i zgodność wyników z polskimi normami dla danego wieku.

Czy Twoje dziecko gwałtownie reaguje na hałas, unika uścisków, ma problemy z koncentracją, czy może jest w ciągłym ruchu? Przyczyną mogą być trudności z przetwarzaniem bodźców zmysłowych. Diagnoza Integracji Sensorycznej (SI) to pierwszy i najważniejszy krok do zrozumienia zachowania dziecka oraz dobrania skutecznego wsparcia.

W naszym gabinecie przeprowadzamy kompleksowe procesy diagnostyczne, które pozwalają precyzyjnie określić profil sensoryczny dziecka i zaplanować ewentualną terapię.

Jak wygląda proces diagnozy w naszym gabinecie?

Proces diagnostyczny jest bezbolesny i w dużej mierze opiera się na zabawie. Składa się z 4 głównych etapów, które gwarantują rzetelność wyniku:

• Wywiad z rodzicami – rozmowa o rozwoju dziecka od okresu ciążowego do chwili obecnej. Analizujemy kwestionariusze sensoryczne oraz dotychczasową dokumentację medyczną.
• Kliniczna obserwacja – terapeuta bada m.in. napięcie mięśniowe, odruchy, równowagę, koordynację ruchową oraz pracę oczu dziecka podczas wykonywania określonych zadań.
• Testy Południowokalifornijskie (lub Polskie Testy Sensoryczne) – standaryzowane próby dopasowane do wieku dziecka, które precyzyjnie mierzą m.in. planowanie motoryczne, dyskryminację dotykową czy percepcję wzrokową.
• Omówienie wyników i przekazanie opinii – spotkanie z rodzicem, na którym szczegółowo wyjaśniamy profil sensoryczny dziecka, wręczamy pisemną opinię oraz przedstawiamy plan terapii lub zalecenia do pracy w domu.

Opóźnienie neurorozwojowe może być ukrytą przyczyną trudności szkolnych, emocjonalnych i ruchowych u dzieci oraz dorosłych. W naszym gabinecie oferujemy certyfikowaną diagnozę Instytutu Psychologii Neurofizjologicznej (INPP) z Chester, która pozwala zidentyfikować i wygasić przetrwałe odruchy pierwotne.

Czym są odruchy pierwotne i dlaczego są ważne?

Odruchy pierwotne to automatyczne, mimowolne reakcje ruchowe, które zarządzane są przez pnie mózgu. Pojawiają się już w życiu płodowym i pomagają dziecku przetrwać pierwsze miesiące życia oraz wspierają jego rozwój.

W toku prawidłowego rozwoju, w ciągu pierwszego roku życia dziecka, odruchy te powinny zostać wygaszone (zintegrowane) przez wyższe struktury mózgu. Jeśli tak się nie stanie, mówimy o przetrwałych odruchach pierwotnych, które stanowią barierę dla rozwoju odruchów posturalnych i prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.

Kiedy warto wykonać diagnozę INPP? Najczęstsze objawy u dzieci:

• Dysleksja, dysgrafia, trudności z czytaniem i pisaniem, mylenie liter (b-d, p-g), słaba koncentracja.
• Nadpobudliwość (często mylona z ADHD), impulsywność, niska odporność na stres, lękliwość, choroba lokomocyjna.
• Niezgrabność ruchowa, wady postawy, obustronna koordynacja (np. problem z łapaniem piłki), nieprawidłowy chwyt pisarski.
• Moczenie nocne (powyżej 5. roku życia), nadwrażliwość na światło lub dźwięki, permanentne garbienie się.

Jak przebiega proces diagnostyczny INPP?

Proces diagnozy w naszym gabinecie składa się z trzech głównych kroków, które pozwalają na dokładne poznanie profilu neurofizjologicznego pacjenta.

1. Szczegółowy wywiad z rodzicami

• Analiza przebiegu ciąży, porodu oraz pierwszego roku życia dziecka.
• Wypełnienie kwestionariusza rozwoju INPP.

2. Badanie diagnostyczne (ok. 1,5–2 godziny)

• Ocena stopnia integracji odruchów pierwotnych i posturalnych.
• Testy równowagi, koordynacji ruchowej oraz integracji sensoryczno-motorycznej.
• Badanie percepcji wzrokowej i audytywno-motorycznej (ruchowo-słuchowej).

3. Omówienie wyników i plan terapii

• Przedstawienie pisemnego raportu z diagnozy.
• Instruktaż indywidualnego programu ćwiczeń domowych INPP (krótkie, codzienne ćwiczenia trwające ok. 5–10 minut).